GreekEnglish (United Kingdom)

Λουίζα Καραπιδάκη

Αγαπητή Μαρινέλλα,

Σου γράφω αυτό το μήνυμα για να σου πω πως θα έρθω τελικά στη Νάξο φέτος το καλοκαίρι. Δεν πρόκειται να χάσω την έκθεση του Απόστολου Χαντζαρά στο Χαλκί, στη γνωστή γκαλερί “fish & olive.” Καταπληκτική δουλειά και είμαι σίγουρη πως θα αρέσει και στον Στέλιο μας, που είναι και λάτρης της τέχνης. Άρεσε πολύ και στη Βάσω. Μικροί πίνακες γεμάτοι Αιγαίο, δύναμη, εκφραστικότητα και απέραντη ευδαιμονία. Τα εκφραστικά του μέσα είναι οι ποιητικές του εικόνες, οι οποίες χαρακτηρίζονται από ιδιότυπο ύφος- χωρίς ρεαλιστικές υπερβάσεις- και από την αισθητική του, στην οποία διαφαίνεται η μυθοπλαστική του φαντασία.     Τα τοπία του Αιγαίου, με τα πάλλευκα κτίρια και τις αρχαίες αρμονίες αποτυπώνονται στο νυχτερινό απόγειο ή στο γλυκοχάραμα της αυγής με την προσωπική γραφή του Απόστολου Χαντζαρά. Μια γραφή ποιητική, άλλοτε αφαιρετική και άλλοτε λεπτομερειακά αφηγηματική, που χαρακτηρίζεται από τις επίπεδες απεικονίσεις, τα πλακάτα χρώματα και τις νευρώδεις πινελιές, σαν τις μικρογραφίες των βυζαντινών χειρογράφων. Μα, συνάμα, τα άψυχα τοπία του μετατρέπονται σε ζωντανές γλαφυρές εικόνες με τις απεικονίσεις των πανηγυριών, ακριβώς όπως τα περιγράφει ο Παπαδιαμάντης «ήγοντο εκεί χοροί και πανηγύρεις· δρόσος και αναψυχή και χάρμα εβασίλευεν. Εθύοντο αρνία και ερίφια, και σπουδαί εγίνοντο πυροξάνθου ανθοσμίου. Ετελούντο αγώνες αμίλλης, δισκοβολίαι και άλματα. Έπληττε τας πραείας ηχούς οφθόγγους του αυλού και της λύρας, συνοδεύων το έρρυθμον βήμα... προς κύκλιον χορόν... («Υπό την βασιλικήν δρυν»). Τα δρώμενα στα πανηγύρια του Χαντζαρά είναι ζωντανά, από το τάμα μέχρι τις λοταρίες, από τα όργανα μέχρι τον χορό, κι απ’ τον χορό στο γλέντι κι όλα σε μια εορταστικήατμόσφαιρα. Ο καλλιτέχνης πραγματεύεται μια πολιτισμική παράδοση και την παρουσιάζει σε όλο το εύρος και το βάθος της, αποδίδοντάς την ονειρικά με λυρισμό και ψυχική έξαρση. Ζωγραφιές ψυχής που δίνουν τόσο παραστατικά την ατμόσφαιρα της πανηγυριώτικης μέρας. Ονειροπολήσεις, οπτασίες και αναφορές προσωπικών βιωμάτων, που απλόχερα του προσφέρουν οι μνήμες του, από τα καλοκαιρινά πανηγύρια στο αιγαίο και εμφανίζονται στην ζωγραφική επιφάνεια με συμβατικούς σχηματισμούς και πανδαισία χρωμάτων. Τα γήινα χρώματα του βουκολικού και αγροτικού τοπίου, τα μπλε του ουρανού και της θάλασσας, τα ασημιά και τα χρυσά του φεγγαριού και το απέριττο λευκό που ενίοτε μετατρέπεται στο βαθύ μαύρο της νύχτας. Εκεί, στα θαλασσοδαρμένα νησιά, που όταν καταλαγιάζει ο πλαταγιασμός των κυμάτων ακούγονται μακρόσυρτα τραγούδια και τα παιχνιδίσματα των παιδιών στο ετήσιο αντάμωμα, στο άυλο τάμα του πανηγυριώτη...Τι να πω; σκέφτομαι πως δίκιο είχε ο Ελύτης που έγραψε ... Θεέ μου, πόσο μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε … (Μαρία Νεφέλη). Όλα αυτά, καλή μου Μαρινέλλα γιατί η τέχνη όπως κι ο οίνος «ευφραίνει καρδίαν». Και επ’ ευκαιρία, αφού βρίσκεσαι στο Παρίσι, να μην ξεχάσεις να δεις το πολυαγαπημένο μου μουσείο quai Branly, την τετράγωνη αυλή του Λούβρου, και να περάσεις από το Ladurée για macarons, και από το Berthillon για παγωτό.

Να μου φιλήσεις τον Κάρολο.
Λουίζα Καραπιδάκη

* από τον κατάλογο της έκθεσης στη gallery Fish & Olive

** Αντί κειμένου δημοσιεύεται μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της επιμελήτριας της έκθεσης
Λουίζας Καραπιδάκη, ιστορικού τέχνης, προς τη φιλότεχνο Μαρινέλλα Τζανέλα