GreekEnglish (United Kingdom)

Συνέντευξη στη "ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΙΤΩΛΩΝ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΩΝ"

"Η έμπνευση είναι θεία διαταγή"

Ο Αιτωλοακαρνάνας ζωγράφος μιλά στην "Π" : Η πρώτη του επαφή με τη ζωγραφική ήταν σε πολύ μικρή ηλικία, όταν πήγαινε στο εργαστήρι του πατέρα του και εξερευνούσε τα χρώματα. Σήμερα, συνεχίζοντας πάντα αυτήν την εξερεύνηση, αποτελεί έναν πολλά υποσχόμενο καλλιτέχνη. Ο λόγος για τον Απόστολο Χαντζαρά, ο οποίος μιλά στην "Π" για τη ζωγραφική, τα παιδικά του χρόνια, τον τόπο του…

Θυμάστε ποιες ήταν οι πρώτες σας ζωγραφιές;
Εκείνο που θυμάμαι είναι ότι άνοιγα τα βιβλία τέχνης από τη βιβλιοθήκη του σπιτιού μου και ζωγράφιζα όποια έργα με γοητεύανε. Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που με έλκυε. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν η άριστη τεχνική τους. Μεγαλώνοντας, κατάλαβα ότι δεν ήταν μόνο η τεχνική. Υπήρχε κάτι βαθύτερο σε αυτές τις εικόνες που με άγγιζε.

Υπήρξε κάποιος από το περιβάλλον σας που πρόσεξε την έφεσή σας στη ζωγραφική και σας προέτρεψε να ασχοληθείτε εκτενέστερα;
Δεν ξέρω εάν με προέτρεψε κάποιος. Από 8-10 χρονών πήγαινα στο εργαστήρι του πατέρα μου και προσπαθούσα να ζωγραφίσω κι ανυπομονούσα για την επόμενη ημέρα και να περάσω και πάλι από την ίδια διαδικασία. Θυμάμαι που θαύμαζα τα χρώματα, όπως ήταν τοποθετημένα στη σειρά και πώς με γοήτευε η αίσθηση που μου προκαλούσε το κάθε χρώμα. Έτσι από πολύ μικρός ήξερα ότι ήθελα να ασχοληθώ με τη ζωγραφική... Για να απαντήσω στην ερώτησή σας, πιστεύω ότι μάλλον η φύση μου και ο γόνιμος χώρος του εργαστηρίου του πατέρα μου με προέτρεψαν.

Πώς θα χαρακτηρίζατε τα παιδικά σας χρόνια;

Ήμουν ένα παιδί της επαρχίας, όπως όλα τα παιδιά. Περπατούσαμε ξυπόλητα το καλοκαίρι... Παίζαμε στα χωράφια, στη λίμνη, στα περιβόλια. Πόλεμος της πάνω με την κάτω γειτονιά και σπαθιά φτιαγμένα από ξύλο. Τα παιδικά μου χρόνια αποτελούν μια εικόνα, την οποία εάν μου ζητούσε κάποιος να τη ζωγραφίσω δεν θα μπορούσα. Γιατί όλες αυτές οι εικόνες είναι περασμένες μαζί σαν ένα σύνολο στο μυαλό μου.

Τι σημαίνει για σας ο τόπος κατγωγής σας; Η Αιτωλοακαρνανία;

Η Αιτωλοακαρνανία είναι ένας εμπνευσμένος τόπος, που με τη σειρά του έχει εμπνεύσει πολλούς δημιουργούς. Διαθέτει μοναδική αντιφατικότητα στα τοπία της. Ποτάμια, θάλασσα, βουνά, πεδιάδες. Επίσης, έχει στοιχεία ηρωικά, λόγω της μεγάλης ιστορίας της. Οι μνήμες μου, η οικογένειά μου. Όλα αυτά με κάνουν να αισθάνομαι άρρηκτα δεμένος με τον τόπο μου.

Τι αποτελεί για σας πηγή έμπνευσης;
Όπως είπα και προηγουμένως, η Αιτωλοακαρνανία είναι ένας τόπος εμπνευσμένος, που με τη σειρά του εμπνέει με τη διαφορετικότητα των τοπίων. Από κει και πέρα, το κεντρικό στοιχείο είναι ο άνθρωπος. Πηγή έμπνευσης αποτελούν και οι μνήμες, κάτι που θα διαβάσεις, ο αέρας, ένας καφενές, ένας μέντορας, ο ήλιος μας, η ιστορία, μια παραλία. Κάτι που περνά από μπροστά σου αστραπιαία, ωστόσο, είναι ένα κουβάρι τυλιγμένο και ξετυλίγει τις αγωνίες σου, ό, τι σε απασχολεί, το μυαλό σου, την αισθητική σου. Για μένα η έμπνευση είναι θεία διαταγή.

Χρειάζονται κάποια ταξίδια για να αλλάξουν οι εικόνες σας; Για να δημιουργηθούν νέα ερεθίσματα;
Το ταξίδι είναι γνώσεις, σας τις αντίστοιχες των βιβλίων. Φυσικά, λοιπόν, και χρειάζονται. Είναι ένα εργαλείο του καλλιτέχνη. Και αυτή η εναλλαγή των εικόνων συνεπάγεται την έμπνευση.

Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο θέμα στα έργα σας, κάποια συγκεκριμένη τεχνοτροπία;
Ως θέμα προβάλλεται ο άνθρωπος... Σαφώς, υπάρχουν διάφορα θέματα, όχι, όμως, κάποια συγκεκριμένη τεχνοτροπία. Ζωγραφίζω ανάλογα με το υλικό, τη διάθεσή. Εξπρεσιονιστικά κυρίως.

Υπάρχουν κάποιοι ζωγράφοι, τους οποίους θαυμάζετε;
Δεν θα αναφέρω ονόματα γιατί ίσως αδικήσω κάποιους, τους οποίους παραλείψω να αναφέρω. Υπάρχουν, όμως, ζωγραφικές περίοδοι, τις οποίες ξεχωρίζω. Τα πορτρέτα της κοιλάδας του Φαγιούμ, ο ελληνικός πολιτισμός, η βυζαντινή περίοδος, ο 20ος αιώνας στην Ευρώπη, η γενιά του 30' και κάποιοι Αμερικανοί δημιουργοί.

Πώς βλέπετε τα καλλιτεχνικά δρώμενα στο Αγρίνιο;
Υπάρχει μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που δείχνουν την αγάπη τους για την τέχνη που συνεχώς αυξάνονται. Όμως χρειάζεται ένας κοινός συντονισμός, ώστε να αναπτυχθεί ένα πλούσιο πεδίο δράσης και χώροι, όπου θα μπορούν να υλοποιούνται ιδέες-προτάσεις και να βρει η τέχνη τη σκέπη της στην επαρχία

Υπάρχει σκληρός ανταγωνισμός στο χώρο;
Όπως και σε κάθε χώρο σε παγκόσμια κλίμακα, έτσι και εδώ υπάρχει τεράστιος ανταγωνισμός. Είναι πολλοί πλέον οι ζωγράφοι και οι τρικλοποδιές είναι μέρος του παιχνιδιού. Πολλοί λειτουργούν, όπως και οι άνθρωποι που βιάζονται να μπουν σε ένα άδειο λεωφορείο. Δηλαδή, ενώ όλοι χωράνε και θα βρουν θέση, στριμώχνονται και ο καθένας, αφού μπει, θέλει να κλείνει πίσω του η πόρτα. Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν θα πρέπει να το γενικεύσουμε διότι υπάρχουν και αξιόλογοι άνθρωποι, πρόθυμοι πάντα να βοηθήσουν και να στηρίξουν τα νέα πρόσωπα.

Συνήθως, οι καλλιτέχνες έχουν και μεγάλα πάθη. Το δικό σας πάθος ποιο είναι;

Αν δεν υπάρχει πάθος, δεν υπάρχει δημιουργία. Ο άνθρωπος μόνο με πάθος μπορεί να φτάσει στην κορύφωση. Δίνει ένταση μεν, αλλά μπορεί να αποβεί και καταστρεπτικό. Τα δικά μου πάθη δεν τα συγκρατώ εγώ, αλλά εκείνα συγκρατούν εμένα. Προσωπικά, μου προκαλεί πάθος ό, τι δίνει ζωή, ό, τι   μου δίνει ερέθισμα.

Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή σας που αφήνετε το πινέλο, που δε ζωγραφίζετε;

Ναι. Ο ζωγράφος χρειάζεται κάποια δημιουργική αποχή από την παλέτα του για να κυοφορήσει το έργο του…..

Κάποια ταξίδια και ….ζωγραφιές. Και αν αυτές γεμίσουν το εργαστήρι μου, κάποια έκθεση.